yara

Kücükken yaralansada dizlerim,bisikletime kusmezdim,sobelensemde saklambac oyununda,oynamaktan vazgecmezdim,elma diyince /çik/ armut dedgmde /çikma/ diyen arkadasimi hiç dinlemezdim,,ben çocuklugumu çok severdim....kirilsamda arkadasima,beni kurtarmadi diye /köse kapmacada/ çocuk aklimla kin tutmayi bilmezdim...Simdi büyüdüm artik dizlerimi yaralayacagim bi bisikletim yok,simdi yùregimi yaralayan kirkinliklarim var,öyle kolayda geçmiyorlar,,tam kabuk bagladi derken yeniden kanatiyorlar,,artik elma dedgmde cik diyen sesleri duymuyorum,ben hep saklanmayi seçiyorum,,yùregim kose kapmacada,yar''in hayatinda bi köseye sgmak için ugrasmakta,simdi yanilip yalnizlìkta kaybolursam,,beni kurtaracak elimi tutacak dostlarimda yok etrafimda....artik büyüdüm,,büyümek özgürlük degilmis keske çocuk olsam,,annem matematikten sfr aldim diye kizsa,resim dersini hìç sevmezdim galiba o yüzden mutlulugun resmini cizemeyisim,,iste buyumek bu olsa gerek mutsuzluga isyan demek...simdi susturun tüm sesleri,,içimdeki çocuk aglamakta

Posted in: